រឿងទុំទាវ មិនមែនជារឿងព្រេង ក៏មិនមែនជារឿងជាតកទេ ។ គឺជារឿងមួយកើតឡើងពីការដកស្រង់ នៃបញ្ហាជីវិតខ្មែរយើង ដែលធ្លាប់មានពិតប្រាកដ ក្នុងសម័យលង្វែក ដូចមានសេចក្តីពិស្តារក្នុងផ្ទៃរឿងនេះ ជាភ័ស្តុតាងស្រាប់ ។
រឿងទុំទាវ នេះមានពីរបែប ទីមួយរបស់ លោកគ្រូ ព្រះបទុមត្ថេរព្រះនាម សោម ចៅអធិការ វត្តកំព្រៅ ឃុំកំព្រៅ ស្រុកស៊ីធរកណ្តាល ខេត្តព្រៃវែង ដែលបានតែងក្នុង ព.ស២៤៥៨ គ.ស១៩១៥ រជ្ជកាល ព្រះបាទស៊ីសុវត្ថិ ដែលបានរៀបរៀងជាកាព្យពាក្យ៧ ពីដើមដល់ចប់ ។
មួយបែបទៀត ជាច្បាប់លោកឧកញ៉ាវិបុលរាជសេនា នូ កន តែងជាកាព្យពាក្យ៨ ក្នុង ព.ស២៤៨៥ គ.ស១៩៤២ រជ្ជកាលព្រះបាទ នរោត្តម ស៊ីហនុ តែលោកបានប្រែឈ្មោះមកជា រឿងទាវឯក វិញ ព្រមទាំងបញ្ចូល គំនិតផ្ទាល់ខ្លួនជាច្រើនផង ។
