កក្តដា7th
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
សម្លេងៈ ទេសនាមហាវេសន្តរជាតក ក័ណ្ឌមហាល័យ ។ ដែលបានប្រារព្វធ្វើនៅក្នុងស្ថានីយវិទ្យុផ្សាយសម្លេង ព្រះពុទ្ធសាសនាកម្ពុជរដ្ឋ ។ ដើម្បីទាញយក សូមចុចទីនេះ ។
កក្តដា3rd
| ១- | នេះគឺច្បាប់ក្រម | ប្រសើរឧត្ដម | ទូន្មានអ្នកផង | ||
| ប្រើឱនលំទោន | កុំបីមានឆ្គង | ប្រាជ្ញាបុណ្យផង | |||
| កើតដោយប្រណិប័តន៍។ | |||||
| នរូអ្នកណា | ទោះយកអាត្មា | ចូលសាសន៍ពុទ្ធរដ្ន | |||
| ចូរធ្វើឲ្យត្រង់ | ដោយនូវបន្ទាត់ | ហៅស្វែងសម្បត្ដិ | |||
| យកផ្លូវនិព្វាន។ | |||||
| នរូអ្នកផង | ទោះដឹងយល់ហោង | ចិត្ដនោះឲ្យហ៊ាន | |||
| បំពេញព្រះផ្នួស | ដោយព្រះទូន្មាន | កុំធ្វើលឹកលាន | |||
| ដោយចិត្ដអន្ធពាល។ | |||||
កក្តដា3rd
ច្រើនឆ្នាំមកហើយមានពាក្យចចាមអារ៉ាមថា ធ្វើបុណ្យកឋិន ធ្វើឲ្យដាក់ខ្លួន ប្រកបមុខរបរមិនកាក់កប មានបញ្ហាតូចធំមិនចេះចប់ ធ្លាក់ខ្លួនក្រជាលំដាប់ ហើយជាងនេះទៅទៀតនោះគឺធ្វើឲ្យអាយុខ្លី (អ្នកខ្លះអះអាងថា បើធ្វើកឋិននៅបន្ទាប់ពីវ័យ៥០ឆ្នាំឡើងទៅមិនមានបញ្ហាទាំងនេះ ឡើយ)។ ទស្សនៈនេះ មានតែនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាប៉ុណ្ណោះ (ហើយមានតែនៅតំបន់ខ្លះប៉ុណ្ណោះ ជាពិសេសនៅភ្នំពេញ) ចំណែកនៅបណ្ដា ប្រទេសដទៃ ដែលធ្វើកឋិនដូចជាប្រទេសថៃ និងភូមាជាដើមនោះ មិនមានពាក្យចចាមអារ៉ាមនេះទេ។ ទោះជាវាគ្មានប្រភព និងតឹកតាំងច្បាស់លាស់ក្ដី ក៏វាបានធ្វើឲ្យអ្នកដែលមានការយល់ដឹងសើៗអំពីព្រះពុទ្ធសាសនាមាន ការក្រែងអាជាខ្លាំងចំពោះការធ្វើបុណ្យកឋិន។
កក្តដា3rd
ព្រះបត់បែបព្រះពុទ្ធសាសនាខ្មែរគឺជាគំនូរពណ៌នៅលើកំណាត់ដែលគេអាច មូរឬលារបស់នោះដោយងាយស្រួលជាពិសេស ក្នុងការដឹកជញ្ជូនដើម្បីមូលហេតុសាសនា ដូចជាការទេសនាជាដើម ។ គំនូរទាំងនោះតំណាងភាគខ្លះនៃខ្សែជីវិតអតីតជាតិរបស់ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ។ អាស្រ័យហេតុនេះហើយទើបយើងឃើញព្រះពុទ្ធអង្គបរមគ្រូនៃយើងស្ថិត ក្នុងឥរិយាបថផ្សេងៗពីគ្នា តាំងពីការយាងទៅសាងព្រះភ្នួស រហូតដល់ចូលព្រះនិញ្វន ។
កក្តដា3rd
ពាក្យ កឋិន មានន័យថា “កម្រ” ដែលមានសេចក្តីប្រៀបធៀបដូចជាមែកឈើ ដែលគេកាត់ចេញពីដើម យកទៅដោតក្នុងដី រមែងចាប់ប្ញស ដុះមែក លាស់ត្រួយបានដោយកម្រណាស់ យ៉ាងណាមិញ ឯកឋិន ក៏ជាកិច្ចមួយដែលគេធ្វើបានដោយកម្រយ៉ាងនោះ ដែរ ។
កឋិន ជាកិច្ចមួយដែលមានចែងនៅក្នុងវិន័យបញ្ញត្តិ គឺមិនមែនជាប្រភេទបុណ្យប្រពៃណីរបស់អ្នកគោរពរាប់អានព្រះពុទ្ធសាសនា ដូចជាបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ និង បុណ្យផ្កាជាដើម ឡើយ ។ ទោះយ៉ាងណា គេឃើញថា កិច្ចនៃកឋិននេះ ក៏បានក្លាយជាបុណ្យមួយផងដែរ ។ កឋិន ជាបុណ្យ និង ជាកិច្ចដែលមានធ្វើតែនៅក្នុងបណ្តាប្រទេសគោរពរាប់អាន ព្រះពុទ្ធសាសនា និកាយថេរវាទ (ហីណយាន ) ប៉ុណ្ណោះ ចំណែកនៅក្នុងមហាសង្ឃិកៈ (មហាយាន ) មិនមានធ្វើឡើយ ។
មិថុនា28th
ថៃ្ងទី២៥ខែកញ្ញាជាថៃ្ងខួបទិវាមរណទុក្ខដ៏ធំធេងមួយរបស់ ប្រជារាស្ត្រខ្មែរ ដែលបានបាត់បង់កំពូល អ្នកប្រាជ្ញ មួយអង្គ ដ៏មានគុណបំណាច់ខ្ពស់បំផុត ចំពោះជាតិ និងព្រះពុទ្ធសាសនារបស់ខ្មែរ មិនត្រឹម តែរយៈពេល ៥ ទសវត្សរ៍ នៃជីវិតព្រះអង្គទេ គឺជារៀងរហូត មិនអាចបំភ្លេចបានឡើយ ។
ថៃ្ង១៤កើត ខែភទ្របទ ត្រូវនឹងថៃ្ងទី២៥ខែកញ្ញាឆ្នាំ១៩៦៩ វេលាម៉ោង២០និង២០នាទី សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត បានសោយព្រះទិវង្គត ក្នុងគម្រប់ព្រះជន្ម៨៦ព្រះវស្សា នៅលើព្រះទែនសយនាដោយស្ងប់ស្ងៀម នាល្វែងធំនៅក្នុងរាជដំណាក់ព្រះអង្គនាវត្តឧណ្ណាលោម ។
សម្តេចព្រះសង្ឃរាជទ្រង់បានប្រសូតនៅថៃ្ងអង្គារ ១០រោច ខែផល្គុន ឆ្នាំវក ឆស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៤២៧ ត្រូវនឹងថៃទី១១ខែមីនាឆ្នាំ១៨៨៣ នៅភូមិកំរៀង ឃុំរកាកោះ ស្រុកគងពិសី ខេត្តកំពង់ស្ពឺ មានព្រះជាតិក្នុងត្រកូលកសិករ ព្រះមាតានាម យន់ ព្រះ បិតានាម ព្រហ្ម ជួន ។ គ្រួសារនេះមានបុត្រតែពីរនាក់ គឺអង្គសម្តេចព្រះសង្ឃរាជ និងលោកឧកញ៉ាសោភ័ណមន្ត្រី ជួន នុត ជាព្រះអនុជនៃសម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ។
បើទោះបីជា មានសាលារៀនក្តី មានកម្មវិធីធម្មសាកច្ឆា បុច្ឆា-វិសជ្ជនា ឬក៏ ជាការនិមន្តទេសនានៅក្នុងពិធីបុណ្យ ទាននានាក្តី ក៏ហាក់បីដូចជា ប្រជាពុទ្ធបរិស័ទភាគច្រើន នៅមិនទាន់បានទទួល ការចេះដឹង សុជីវធម៌ សីលធម៌ ឬ បានយល់អំពីព្រះពុទ្ធសាសនា ឲ្យបានទូលំទូលាយ នៅឡើយ ។
